خواستن توانستن است
بسمه تعالی
شخصى محضر رسول خدا صلى الله عليه و آله رسيد تا کمکی از حضرت درخواست كند. وقتی به محضرش رسید، شنيد كه پيامبر صلى الله عليه و آله مى فرمايد:
هر كه از ما بخواهد به او مى دهيم و هر كه بى نيازى پيشه كند خدايش او را بى نياز سازد. مرد بدون آنكه خواسته اش را اظهار كند، از محضر پيغمبر صلى الله عليه و آله بيرون آمد. بار دوم نزد پيامبر (ص) آمد، دو باره همان سخن را شنید باز هم بدون طرح درخواست خود برگشت. تا سه بار چنين كرد. روز سوم رفت و تيشه اى از کسی به عاريت گرفت، بالاى كوه رفت و با تیشه هيزم گرد آورد و به بازار آورد و آن را به نيم صاع جو (تقريبا يك كيلو و نيم ) فروخت و آن را غذای خود و خانواده اش ساخت و اين كار را ادامه داد تا از کار خود سرمایه ای به دست آورد که با آن توانست تبر بخرد، سپس دو شتر جوان و يك برده هم خريداری نماید و سرانجام شخص توانگر و سرمایه دار شود. بعد، نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و به آن حضرت جریان خود را گزارش داد. پيامبر خدا صلى الله عليه و آله فرمود:
- نگفتم هر كه از ما خواهشى كند به او مى دهيم ولی اگر بى نيازى پيشه كند (وخود را پیش دیگران خوار و ذلیل نسازد)، خدايش او را توانگر سازد!
أَنَّ رَجُلًا أَتَى النَّبِيَّ ص لِيَسْأَلَهُ فَسَمِعَهُ وَ هُوَ يَقُولُ مَنْ سَأَلَنَا أَعْطَيْنَاهُ وَ مَنِ اسْتَغْنَى أَغْنَاهُ اللَّهُ فَانْصَرَفَ وَ لَمْ يَسْأَلْهُ ثُمَّ عَادَ إِلَيْهِ فَسَمِعَ مِثْلَ مَقَالَتِهِ فَلَمْ يَسْأَلْهُ حَتَّى فَعَلَ ذَلِكَ ثَلَاثاً فَلَمَّا كَانَ فِي الْيَوْمِ الثَّالِثِ مَضَى وَ اسْتَعَارَ فَأْساً وَ صَعِدَ الْجَبَلَ فَاحْتَطَبَ وَ حَمَلَهُ إِلَى السُّوقِ فَبَاعَهُ بِنِصْفِ صَاعٍ مِنْ شَعِيرٍ فَأَكَلَهُ هُوَ وَ عِيَالُهُ ثُمَّ أَدَامَ عَلَى ذَلِكَ حَتَّى جَمَعَ مَا اشْتَرَى بِهِ فَأْساً ثُمَّ اشْتَرَى بَكْرَيْنِ وَ غُلَاماً وَ أَيْسَرَ فَصَارَ إِلَى النَّبِيِّ ص فَأَخْبَرَهُ فَقَالَ أَ لَيْسَ قَدْ قُلْنَا مَنْ سَأَلَ أَعْطَيْنَاهُ وَ مَنِ اسْتَغْنَى أَغْنَاهُ اللَّهُ.[1]
[1] مجلسی ، بحار الأنوار (ط - بيروت) ج72 ، ص108 ، باب 49