نماز جمعه دهم قوس ۱۴۰۲
بسمه تعالی
نماز جمعه مورخه دهم ماه.قوس ۱۴۰۲ به مناسبت افتتاح مسجد جدید قریه گزیگی در مسجد امام علی علیه السلام آن قریه برگزار گردید.
در این مراسم باشکوه که مهمانان زیادی از تمام قریه های چهل باغتوی پشی و قومای مقیم مرکز سنگماشه و آقای استاد کریمی مدیر لیسه جاکه پشی و همراهان نیز تشریف آورده بودند، شرکت کنندگان با استقبال گرم اهالی قریه گزیگی مواجه گردیده و پس از قطع نوار افتتاحیه، وارد مسجد جدید شدند و همزمان با اذان ظهر صفهای نماز جمعه را تشکیل دادند.
آقای مظفری خطیب جمعه در ابتدای خطبهی نخست، ضمن توصیه خود و دیگران به رعایت تقوا و ضمن گرامیداشت مقدم حضار محترم و مهمانان گرامی و عرض تبریک ساخت مسجد جدید به تمام مردم شریف چهل باغتوی پشی و بخصوص اهالی محترم قریه گزیگی و با دعای خیر در حق همه سهمگیرندگان در این امر خیر، نکاتی در اهمیت پرداختن به امور مختلف مسجد بیان کردند، از جمله ساخت مسجد را از سنت های بسیار موکد اسلام دانستند که ارزش و ثوابی بسیاری برای آن در متون دینی بیان شده است.
چنانچه از پیامبراکرم صلی الله وعلیه وآله در حدیث مفصلی نقل شده است: �مَنْ بَنی مَسجداً فِی الدُّنیا اعَطاهُ اللَّهُ بِکُلِّ شِبْر مِنهُ -اَو قالَ بِکُلِّ ذِراعٍ مِنهُ- مَسیرَةَ اَربَعینَ الَفَ عامٍ مَدینةً مِنْ ذَهَبٍ وَ فِضَّةٍ وَ دُرٍّ وَ یاقُوتٍ وَ زُمُرّدٍ وَ زَبَرجَدٍ وَ لُؤلُؤ... �
�هرکه در دنیا مسجدی بسازد، خداوند در برابر هر وجب -یا فرمود: هر ذراع- به مقدار پیمایش چهل هزار سال، شهری از طلا و نقره و درّ و یاقوت و زمرد و زبرجد و لؤلؤ به او عطا میکند... �( ثواب الاعمال و عقاب الاعمال صفحه 290)
مسجد یکی از مکان های مقدس در روی زمین بوده و با توجه به احترام فراوان آن، دستور داده شده است، هرگاه وارد مسجد شدید، دو ركعت نماز تحيّت در آن بجا آورید. چیزی که متأسفانه در بین مردم ما کمتر مورد توجه قرار می گیرد. چنانچه ابوذر غفاری نقل نموده است که پیامبر(ص) به من فرمود: يَا أَبَا ذَرٍّ إِنَّ لِلْمَسْجِدِ تَحِيَّةً قُلْتُ وَ مَا تَحِيَّتُهُ قَالَ رَكْعَتَانِ تَرْكَعُهُمَا (معاني الأخبار ؛ النص ؛ ص333)
در دستوری دیگر آمده است: از ميان مسجد عبور نكنيد مگر اين كه دو ركعت نماز در آن بخوانيد [ الفقيه، ج ۴، ص ۲، ضمن حديث / ۱).
آقای دکتر مظفری با اشاره به آداب حضور در مسجد به بیان برخی از بایدها و نبایدهای آن پرداخته و اظهار داشت که مسجد محل ارتباط با خدا و جای انس و خلوت با خداوند است و هر کاری که با این هدف ناسازگار باشد، در شریعت ممنوع قرار داده شده است از جمله در کتاب شریف كافي (ط - الإسلامية) ؛ ج3 ؛ ص369 آمده است که: نَهَى رَسُولُ اللَّهِ ص عَنْ سَلِّ السَّيْفِ فِي الْمَسْجِدِ وَ عَنْ بَرْيِ النَّبْلِ فِي الْمَسْجِدِ قَالَ إِنَّمَا بُنِيَ لِغَيْرِ ذَلِكَ؛ مردم در مسجد شمشیر نكشند، تير تیز نکنند؛ زیرا مسجد جای چنین کارها نبوده و برای کارهای دیگر ساخته شده است.
همچنین دستور داده شده است که: مردم صدا را در مسجد بلند نكنند و به كارهاى باطل و بگومگو و بازمانی و خرید و فروش نپردازند... و مادامى كه در مسجد است، كارهاى لغو را ترك كنند، اگر اينها را مراعات نكنند، روز قيامت ( به بلایی دچار خواهند شد که در آن صورت) جز خود را ملامت نکنند (مكارم الأخلاق، ص ۴۶۷.)
آقای مظفری در ادامه اظهار داشت که مسجد از جمله کارهایی است که افراد مختلف از آن سود مادی و معنوی برده و تعدادی زیادی از مردم با انجام کارهای مختلف در بارة آن اجر و ثواب می برند. مثلاً در منابع دینی از امام صادق علیه السلام نقل شده است:
مَنْ مَشَى إِلَى الْمَسْجِدِ لَمْ يَضَعْ رِجْلَيْهِ عَلَى رَطْبٍ وَ لَا يَابِسٍ إِلَّا يُسَبِّحُ لَهُ إِلَى الْأَرَضِينَ السَّابِعَة(من لا يحضره الفقيه ؛ ج1 ؛ ص233)؛ کسی که به سمت مسجد قدم بر می دارد، بر هیچ تر و خشکی قدم نمی گذارد مگر اینکه آنها تا زمین هفتم برایش تسبیح می گویند.
از رسول اکرم(ص) نقل شده است: مَنْ أَحْسَنَ الطَّهُورَ ثُمَّ مَشَى إِلَى الْمَسْجِدِ فَهُوَ فِي صَلَاةٍ مَا لَمْ يُحْدِثْ؛ كسى كه با طهارت كامل به مسجد برود، در نماز است مادامى كه با طهارت باشد [دعائم الإسلام، ج ۱، ص ۱۰۰.] .
اهمیت معاشرت و انس با مسجد و رفت و آمد در آن، به حدی است که در روایتی از پیامبراکرم(ص) آمده است: أَلَا وَ مَنْ مَشَى إِلَى مَسْجِدٍ يَطْلُبُ فِيهِ الْجَمَاعَةَ كَانَ لَهُ بِكُلِّ خُطْوَةٍ سَبْعُونَ أَلْفَ حَسَنَةٍ وَ يُرْفَعُ لَهُ مِنَ الدَّرَجَاتِ مِثْلُ ذَلِكَ فَإِنْ مَاتَ وَ هُوَ عَلَى ذَلِكَ وَكَّلَ اللَّهُ عَزَّ وَ جَلَّ بِهِ سَبْعِينَ أَلْفَ مَلَكٍ يَعُودُونَهُ فِي قَبْرِهِ وَ يُبَشِّرُونَهُ وَ يُؤْنِسُونَهُ فِي وَحْدَتِهِ وَ يَسْتَغْفِرُونَ لَهُ حَتَّى يُبْعَث (من لا يحضره الفقيه ؛ ج4 ؛ ص17)؛ آگاه باشید، کسی که برای رسیدن به جماعت، به سمت مسجد قدم بر می دارد، برای هر قدمش هفتاد هزار حسنه داده می شود و به همان تعداد، درجاتش بالا برده می شود و اگر در راهِ رفتن به مسجد از دنيا برود، خداوند هفتاد هزار فرشته را بر او موكّل مى كند تا در قبرش او را عيادت كنند و به او بشارت دهند و در تنهايى با او انس بگيرند و براى او استغفار كنند تا (روز قیامت که) از قبرش برانگيخته شود.
حضور در مسجد برای مومنین نشاط آور و برای طاعت و نزدیک شدن به خدا محل بسیار مناسبی است، از این رو از اميرالمؤمنين عليه السلام نقل شده است كه فرمود:
نشستن در مسجد براى من بهتر است از نشستن در بهشت؛ زيرا در بهشت خشنودى خودم و در مسجد خشنودى پروردگارم مطرح است [ارشاد القلوب، ص ۲۱۸؛ عدّة الداعى، ص ۱۹۴.)